بی وفا رسم وفا داری نمیدانی چرا

یار مایی شیوه ی یاری نمیدانی چرا

 تا به کی بر جان مشتاقم زنی سنگ جفا

جان من حرمت نگهداری نمیدانی چرا

نیست امکانی که غیر از عاشقی کاری کنم

مونس جان,درد ناچاری نمیدانی چرا

میکشم بار غم عشقت ولی تا کی کشم

مردم از این غم,تو غمخواری نمی دانی چرا

مست آن چشمان مخمورم ولی آوخ که تو

مست میسازی و هوشیاری نمیدانی چرا

دل گرفتار تو و ما هم که بیمار توایم

نازنین رسم پرستاری نمیدانی چرا

عمر در ره شب زنده داری ها گذشت

سوز و ساز و رنج بیداری نمیدانی چرا